پرم از نم نم بارون ،پر واژه هاي خيسم

كمرم شكسته اما، واسه ديدنت حريصم

همه ي دقيقه ها رو، پاي تيك و تاك ساعت

مينويسم

مينويسم كه به دوريت دل من نداره طاقت

همه جمعه هاي بي تو پر تكرار خودم شد

نشنيدي يه ستاره از شب ترانه كم شد

آسمون بي كبوتر،جاده هاي بي ستاره

پشت ابرا مونده خورشيد،آسموني گله داره

دل آسمون گواهه كه مياد سوار آبي

تشنه ميرسه به دريا، نميمونه هيچ سرابي

می دانم کوله ام سنگین و دلم غمگین است اما تو دلواپس نباش...نیامدم که بمانم ** اگر آنکه رفت خاطره اش را می برد

با این مردمان با قلب های پوت

دل غمگین و سرگشته ام

تنها با تو خوش بود

*

در این غمکده پر از بی کسی

در این شهر شلوغ مملو از دلواپسی

چشم گریان و منتظرم

جز دیدار رویت نبودش هوسی

این هم یه عکس از داریوش اقبالی برای دوست دارانش

                   خوشا گم شدن درعشق برای گم شدن دریار

چه دریایی میان ماست خوشا دیدار ما در خواب

                   چه امیدی به این ساحل خوشا فریاد زیرآب

خوشا عشق خوشا خون جگر خوردن

                   خوشا  مردن  خوشا  از  عاشقی  مردن

اگر خوابم اگر بیدار اگر مستم اگر هوشیار

                   مرا یارای بودن نیست تو یاری کن مرا ای یار

تو ای خاتون خواب من .من تن خسته را در یاب 

                   مراهم خانه کن تاصبح نوازش کن مراتاخواب

همیشه خواب تو دیدن دلیل بودن من بود

                   چراغ خواب بیداری اگر بود ازتوروشن بود

نه ازدورو نه ازنزدیک تو ازخواب آمدی ای عشق

                   خوشاخودسوزی عاشق مراآتش زدی ای عشق

خوشا عشق خوشا خون جگر خوردن 

                   خوشا مردن خوشا از عاشقی مردن